How about that! I bet this is the longest we gave gone with out posting anything. As it is in the life of kids, it wasn't because of lack of news. It was of course, because of the lazy parents
I have been a little busy with getting set up as an 'Independent Consultant' here in Belgium. This means that I should be doing the same things as before, but perhaps having more artistic control Julia has been really, really busy with her work, spending her time in the HQ office, Spain and Italy.

Since my last posting only one really significant thing has happened: my father passed away on the 11th of May 2007. It was very sudden and a shock to us all. Our thanks to all how have shown their good will. But as with most things in his life, we, also, face it with a smile.

Emma has had some busy days for the last couple of months! First off, we spent a weekend or two in the chalet up in Alsace. These weekends are always fantastic; Emma gets to spend some time in the fresh air with her grandparents and Lilly (if she isn't too busy with her school) and we get some time off as well, since the grandparents are on duty all the time I have tried to work on my knife-throwing circus act and we also took up archery. That is right up my alley! Emma contented with throwing the arrows and making the 'shwooosh' sounds herself. These trips are just the greatest for all of us. Getting outside of the city and in to the 'hardly any electricity' lifestyle is just what the nerdy us need from time to time.
Also, Emma had her long awaited for trip to the sea! It still kinda freaks me out to think that she had a 4 day school trip with her kindergarten class! They had their sleeping bags and suitcases packed and ready at 8:30 with a bus waiting (well, it was late, so there was some waiting involved ... sigh ... Brussels traffic) to take them all (54!) off on their adventure. Each young kid had a corresponding older kid to take care of them. That is to say that a 4-5 year old had a chaperon at the mature age of 7-8 that would be responsible for all bedtime ceremonies and hair-brushing emergencies As a Father's Day gift I got a CD with 577 photos from the trip Most were of kids eating sand but some were quite flattering for my Baby-Cakes ... I might get around to uploading some of these at the end of next year.
Just 2 days ago Emma Sól had yet another of these grummets installed. Her hearing was starting to suffer quite badly and now it's just great. Julia took her to the hospital to get this done and they were out of there by 15:00 (8 hours in total). Since then Emma has been the angel she was advertised to be. Her mood had been suffering severely due to her lack of hearing but at least in the first 48 hours she has been just dandy and obedient Hurray for modern medicine !
What can't be missed here is the time we spent in Iceland (albeit the sad circumstances) were Emma Sól got the chance to chill with her good cousins: Ísar Loki and Dalía Lind (my brother's kids). They are all roughly the same age and had just the best of times together. Emma also met some of her (this one is to complicated to explain in English, but Icelandic treats all relatives the same, no matter how distant) other cousins: Baldur Ingi and Elín ýrr (Óskar's kids). They had a reall good time, though Baldur is a tad too old now to play with little girls like these ...

Summing up, things are good. I will be going to Iceland to spend some time with my mum for the next two weeks and hoping to lift her spirit a little. After my trip there, she will be joining us here in sunny Belgium for 3 weeks (if anyone has any ideas who one can survive 5 weeks with one's mum, please feel free to let me know! I need all the help I can get :) )

Cheers!

We just added some videos of our trip. They can be found here!

Nous venons d'ajouter quelques videos de notre voyage. Vous pouvez les trouver ici!

Við vorum að setja inn nokkur myndskeið af ferðinni. Þau getur þú fundið hér!

Nú eru komnar myndir af ferðinni, sem hægt er að nálgast á Myndasíðunni

Sorry guys!

We have been wild camping for the last 4 weeks, and even though we hooked Emma up to the power generator and added 12 or so hamsters to help, we didn't come up with enough electricity to recharge the laptop. Hence, no postings We will do our best to write up the trip once we get back (this Thursday).

We have been having a great time and even better weather. Tanned and well fed

Ciao for now.

The Trip didn’t get off to the best start. We had booked a flight out to London at 18:40 but BA.com called me at around 14:00 to kindly let me know that the flight had been cancelled! Not to worry, we were already booked on an earlier flight, taking off at 17:10. This was manageable, but required some dynamic rescheduling of meetings and Emma’s playtime with Unnur and Óli. Vala picked us up at our place at 15:45 and whisked us off to Brussels National.
The plane took off on time and we were set for the 30 hour travel (well, 31.5h since we had been bumped up an hour and a half). Once in London we had some extra time to take in the sights Heathrow. Lucky us, our plane out to Hong Kong was delayed for more than 2 hours as well, so we were just dandy …. Bleagh. And as soon as we were boarded our HKG bound flight, we were sitting on the runway for “just a couple of minutes” while they de-iced the plane. This is BA minutes: a couple = 60 … So we didn’t take off until we were more than 3 hours behind schedule. This on its own was not so bad but for the fact that we had planned on using the 5 hours we were to have in Hong Kong to take a quick bus tour of the city. Instead we had just 2 hours to waste away in one of the fanciest shopping malls I have ever been in.
Anyway, the flight went just great with Emma. She did though wake up with some sort of night-terror half-way through the flight :S Not the easiest to calm down but it lasted no more than 10 minutes and she went out like light again. We were eating, sleeping and watching TV for 12 hours with the friendly faces of the BA on-board staff. Emma, as to be expected, got all the attention she needed and then some: “My name is Emma Sól” and “I am four” were great hits among the Stewies.
The flight to Auckland was about the same, we got the usual: “Chicken or Beef” question every 2 hours or so, Emma got cooed and padded on the head and given the kid’s toy box. We cleared customs (boy, are those guys serious about the biohazard) with our 2 kilos of cheese but the “saucisson sec” never stood a chance. Awaiting us at the arrivals with his trade-mark smile on his face was Olivier. He had his ass-kicking Passat ready to coach us back to his place, on the wrong side of the road! (Yup, here it starts. The kiwis drive on the wrong side of the road. If you mention this to them, the will insist that they drive in the right side. Which is just ridicules since they drive on the left side). “Home” in Auckland, lovely Marion and the very much anticipated cousine Camille awaited us to entertain us for the rest of the day, whilst Olivier finished his day at the office (we had left Brussels at 17:00 on a Wednesday and arrived in Auckland on a Friday at around 13:00). We took a short walk to the beach and the pharmacy; Julia was starting to have a bit of a soar throat. Once Olivier was home we fired up the barbie, popped the cork from a lovely bottle and had a quiet but somewhat short evening; The Fellowship of the Campervan was tired, run-down and just beat after the whole trip. (And it was more than well passed Frodo’s bed time…)

Jæja.

Fyrir nokkrum vikum komu Aniki og la familia í heimsókn. Þau voru hjá okkur í viku og voru króarnir þrír ferlega góðir saman. Dalí Lind fékk áfram að vera litla barnið og var Emma Sól afskaplega glöð að samprinsessast með henna. En Ísar Loki var þó númer eitt af því að hann er svo stór. Ég nenni vonandi að setja inn einhverjar myndir af veru þeirra hérna, áður en internetið verður orðið fullt...

Síðastu viku eyddum við á Lyon. Þá vikuna var leikskólinn, Claire-Vivre, lokaður vegna vetrarleyfa og því var Emma send til Lyon. Til marks um það hversu hrikalega stór hún er orðin, þá fór hún alein í lestina! Eða, sko, það voru nú fleiri en hún, en þó ekki við. Á Laugardeginum þarsíðasta ókum við saman til Lille, c.a. 45 mín akstur frá Brussel. Þar slóst Emma í hóp með c.a. 30 öðrum krökkum og fékk skarinn einn vagn fyrir sig í fylgd 4 starfsmönnum SNCF. Þetta er sama kerfi og UM hjá flugfélögunum, en í lestina þarf barnið einungis að hafa náð 4 ára markinu (í stað 5 ára í UM). Ferðin gekk ljómandi og tæpum 4 klst síðar var Ommulettan komin til Mamy og Papy í Lyon. Við Julia fórum svo akandi á þriðjudeginum til Lyon (720km rúntur).

Það var alveg afskaplega gaman og gott að koma aftur til Lyon.
Ég fór út með Fred Kerkor (vinnufélagi frá T-Systems) á miðvikukvöldið og átum við eins og sjóræningjar og kneifðum öl fram undir miðnætti.
Fimmdudagurinn var undirlagður í afmælisveislu fyrir okkur hjónin (ahh, le vin)
Á Föstudag fórum við út að borða í boði JM og Clarisse til að halda upp á 30 ára brúðkaupsafmæli þeirra. Eins og við var að búast var það meiriháttar kvöld, á veitingastað sem Julia hafði fundið (Le Bec). Emma Sól sat heima í pössun með Fabienne á meðan við hin fórum út.
Laugardeginum eyddi Julia með vinkonum sínum og þá var komið að hápunkti veru hennar Emmu í Lyon: Meximieux liðið var sótt heim. Hjólinu var skellt í skottið og brunuðum við upp eftir í frábærar Austfirskar móttökur. 3xA strákarnir voru greinilega mjög spenntir að fá okkur í heimsókn og var sú stutta strax dregin í leiki, kökuát, DVD,út að hjóla og að klappa Jólakettinum (jamm, hann heitir víst Noel). Stóra fólkið spjallaði og át í bakgrunninum á meðan. Eins vel og Emma skemmti sér nú þá var hún afskaplega sorgmædd og leið þegar við fórum af stað heim. Hún vildi ekkert heyra nema að snúa við aftur og vera lengur í Meximiuex, þó svo að klukkan væri orðin 22. Við þökkum Ara Páli, Lilju, Alberti Elíasi, Árna Degi og Ágústi Erni kærlega fyrir okkur og vonumst til þess að sjá þau í Brussel einhvern daginn. (Við Ari hittumst nú í París í lok mánaðarins. Rómó, ekki satt?)

Alla þessa viku er Julia í Ítalíu, svo við Emma erum "ein heima". Þegar slíkt er, þá vill Emma helst tala um mömmu sína og heyra mig tala um Íslenska skólann, sem hefst aftur eftir vetrarfríið núna á Sunnudaginn.

Úff, nóg í bili.

Brkr

Nýjar myndir komnar í myndasafnið. Afmælismyndir og gamlar myndir síðan í sumar.

Voilà enfin quelques nouvelles photos. Les photos de cet été ainsi que celles de la fête d'anniversaire d'Emma sont maintenant disponibles.

Í gær, sunnudag, var bíllaus dagur hérna í Brussu. Við mundum ekkert sérstaklega eftir því, ne höfðum þó ákveðið að fara með Emmu út að hjóla. Við tókum auðvitað bílinn með til þess og áttuðum okkur fljótt á því að ekki var allt með felldu. Út um allar götur voru hjólandi hópar af öllum stærðum og aldurshópum.

Allar helstu umferðaæðar voru lokaðar af, en við komumst þó þangað sem til stóð að fara: Woluwe park. En þar sem allir voru hjólandi um, þá ákváðum við að fylgja straumnum og hjóluðum (tja, Emma Sól hjólaði, við löbbuðum) með flaumnum alveg niður að Schuman og til baka. Þetta tók 3-4 tíma og hafði skotta þá hjálað c.a. 6 km leið.

Leiðin heim var þó ekki eins auðveld. Löggan búin að loka öllum götum og ekki séns að komast aftur heim. Við vorum þó svo heppinn að hita á auðtrúa löggu sem hleypti fávísum, nýfluttum útlendingum með sárlasna smástelpu í aftursætinu, aftur inn í miðbæinn. En ekki fyrr en að hafa talað við 3 yfirmenn og gefið upp númerið á bílnum okkar og heimilsfang til allra sem þurftu að vita. Á meðan þessum samningsviðræðum stóð yfir rumskaði Emma Sól (hafði dottað á leiðinni, á meðan við vorum að finna vegatálma sem við höfðum ekki reynt að komast í gegn áður) og hóstaði eitthvað. Löggan (sem var svona 50 ára kona) brosti til hennar og vorkenndi henni greinila voða mikið. Skömmu seinna var okkur veifað í gegn og við komumst heim.

Það er ekki á hverjum degi sem manni gefst tækifæri til að koma upp með einhverja lygasögu til að segja löggunni og nota blásaklaust barn sitt til að gera söguna trúverðugri... Tökum þó líklega strætó á næsta ári.

Í morgun vöknuðum við á venjulegum tíma. Emma kemur inn í herbergi okkar kl 6:50 (ekki fyrr, ekki seinna) og í rólegheitunum lesum við bók saman. Þar sem Julia er enn í Bari, þá hringdi hún um klukkan 7:10 til að bjóða góðan dag.

Ég var ekkert að hlusta á hvað þær voru að tala um, en þegar kom að því að klæða sig varð sú stutta frekar reið og hrópaði á mig að hún ætlaði sko víst í pils, og engar buxur. Ég reyni að streitast á móti en ákveð að það kannski skipti svo sem engu máli. Ég rétti henni fínan nýjan topp sem hún hefur ekki farið í áður. Hún prófar hann, en skiptir svo um skoðun með tilheyrandi "frekjutón". Ég reyni að fá hana til að segja mér afhverju hún er svona "afundin og öfugsnúin" en hún segir mér ekkert.

Ég var að spjalla við Julia á Google Chat og hún segir mér að Emma hafi sagt sér eftirfarandi í síman í morgun, þegar þær voru að tala um að Emma ætti að fara í buxum í skólann í dag:

"Non mais après je crie et papa dit OK" (Nei, en á eftir öskra ég og pabbi segir þá OK)

Hún var 100% bara að stjórna mér og það gekk alveg eins og í Sálfræðibók eftir Thomas Gordon ....

Emma Sól er Fjögura ára í dag!

Við opnuðum pakkana í gær, þar sem Julia þarf að fara til Ítalíu í dag og kemur ekki aftur fyrr en á föstudaginn.

Emma fékk:
Make-up
Sett til að gera hálsmen
Tölvuleik
Nef-lottó (leikur með lykt)
Ballerínuskó
Kolkrabbaleik
Franska Bók
Íslenska Bók
Fínt Hálsmen

Fyrsta hjólið sitt (og hjálm í stíl)

Við sungum svo fyrir hana og hún blés á kerti í morgun. Eftir söngin sagði hún bara: Takk, þetta var mjög fallegt.

Á Föstudaginn var hófst skólinn á ný. Emma Sól var yfirdrifið spennt yfir að fara í nýja skólann.
Hún var svo alsæl þegar hún kom aftur heim og blaðraði viðstöðulaust um allt og alla, alveg fram á Mánudagsmogun.

Í vetur verður fyrirkomulagið þannig að til skiptis förum við með hana í skólann á morgnana (kl. 08) og sá hinn sami sækir hana svo aftur (á milli 17-18). Á Mi'kudögum fer Emma svo heim í hádeginu og eyðir deginum með Cindy (sem er víst trommari í rokkbandi og barnfóstra til skiptis ...)

Komandi helgi stendur til að fara til Lúx og heimsækja gamla nágranna, Jón Vigni, Elsu og Sváfni Inga

Og að lokum, til hamingju með daginn Steini Afi !!!

Sumarið hérna er búið að vera ansi gott.

Síðan ég sagði eitthvað síðast hefur auðvitað mikið gengið á. Amma Harpa kom í 2ja vikna heimsókn, en afi Steini komst því miður ekki með og var hans mikið saknað. Amman og Emman voru sem límdar saman og lá við að upp kæmi abbó í manni við það . Emma eyddi fyrri vikunni á leikjanámskeiði og sá Amman þá um að sækja stúlkuna í lok dags og hafa ofan af fyrir henni þar til hinir vinnandi kæmu heim. Seinni vikuna voru þær vinkonur saman allan daginn. Þá var sko mikið sungið, dansað og leikið sér (eflaust skiptu þær þessum æfingum jafnt á milli sín. Þeir sem þekkja mömmu mína geta vel trúað því ...

Eftir ömmuvikurnar fórum við þrjú í sumarfríið okkar. Við keyrðum til austurhluta Frakklands og sátum þar í tvær vikur; Leigðum hús í Sancey-le-Grand, örþorp í Le Doubs héraðinu. Fyrstu 10 dagarnir voru troðfullir af sól og 35°C en svo fór að rigna örlítið, en ekkert til að grenja undan. Þarna keyrðum við um og skoðum allt sem var að sjá, fórum í langar gönguferðir og er Emma nú orðin fullfær garpur í 10-15km leiðangra. Nesti borðað á miðri leið og talað um ... tja ... allt sem næstumþvífjögura ára barni dettur í hug. Ég get fullyrt að þetta barn getur talað hvern sem er til dauða, eða svona næstum því

Jean-Michel og Clarisse stoppuðu hjá okkur í 3 daga og Lilly kom svo og var hjá okkur seinni vikuna, enda fór hún með okkur heim til Brussel. Fabienne kíkti í heimsókn síðasta daginn, svo segja má að við fengum nokkra gesti á stuttum tíma.

Emma fór beint á leikjanámskeið þegar heim kom, á meðan Lilly var á enskunámskeiði. Eftir þá vikuna fóru Emma og Lilly saman með lestinni til Lyon, þar sem Emma hefur verið að tala stanslaust síðan. Eina viku upp í bústað með JM og Cla (með viðeigandi gögnuferðum og blaðri) og eina komma fimm vikur í Lyon (með viðeigandi blaðri).

Þegar þetta er skrifað eru 4 dagar þar til Emma kemur aftur heim (í för með verða Clarisse og Lilly). Hennar hefur auðvitað verið saknað mikið, en einhvern vegin hefur okkur hjónum tekist að lifa þetta af: bíó, veitingahús (Thai, Grískt, Ítalskt) og Írskir barir...

1.Sept byrjar Emma svo aftur í skólanum, en í vetur verður hún í nýjum skóla sem við höfum miklar væntingar til. Skrifa kannski eitthvað um það næst (Október eða Nóvember m.v. mína skrifleti)

Kossar til allra sem eiga þá skilið!